geselecteerd als gefixeerd bericht
Eindelijk slank………..
Ik was eigenlijk altijd al dik…….vanaf de wieg zullen we maar zeggen.:)
Zolang als ik me kan herinneren ben ik op dieet, wat als kind een grote ramp was , vooral op mijn eigen verjaardag, omdat er xe9xe9n familielid was die ook al nam ik maar een chipje gelijk commentaar had;”joh neem er nog eentje, dadelijk plof je uit elkaar”….moeilijk om aan te horen als je ouder bent, maar op de leeftijd van een jaar of zes verpest het helemaal je dag.
Lijnen…lijnen en nog eens lijnen.:(
Op de leeftijd van een jaar of negen kwam ik terecht in een speciaal groepje van een bekend kinderziekenhuis……..zes dikkertjes waarvan ik toen nog de slankste was die iedere week op woensdagmiddag bij elkaar kwamen om hun leefpatroon te veranderen onder begeleiding van een kinderarts en psycholoog.
Op zich een prima idee leek het….we aten er met elkaar en maakten een soort contract, waarin we iedere week een dikmaker schreven die we nooit meer zouden eten en een activiteit toevoegden die we vanaf dat moment dagelijks of indien het om een sportvereniging ging wekelijks zouden doen.
Na een paar weken vielen we af….kwamen we met onze minimale broodtrommeltjes bij elkaar….mediteerden eerst voor het eten om tot de ontdekking te komen dat we geen honger hadden maar trek en aten daarna onze minimale maaltijden , terwijl mijnheer de psycholoog zich te goed deed aan een boterham of zes en vaak nog bezig was met eten als we onze week aan het evalueren waren. ![]()
Deze sessies werden geen succes…voor niemand niet en hadden hooguit als resultaat dat we uiteindelijk dikker uit de strijd kwamen dan dat we erin gegaan waren.;)
Op twaalf jarige leeftijd woog ik 108 kg….school was een ramp dacht ik toen, hoewel ik me nu ook wel de leuke dingen kan herinneren.
Kleding ….leuke vlotte kleding in grote maten bestond nog niet.
Mode Tineke stond nog in de kinderschoenen…..en gelukkig had ik een moeder die handig was met de naaimachine, maar het was het toch niet helemaal als je begrijpt wat ik bedoel.8)
Toen ik 16 was maakte ik een grote stap…..ik ging van school af, omdat ik voor de tweede keer in hetzelfde jaar zou blijven zitten en besloot naar het volwassen onderwijs te gaan, om het examenjaar te proberen….en ik ging heel onzeker naar Weight Watchers
WW een verademing ….allemaal dikke of ex dikke mensen die weten hoe je je voelt….en toch lekker eten…dat moest me toch gaan lukken.
Het lukte ook….ik had eindelijk het gevoel dat ik mezelf onder controle had en viel goed af……..met als gevolg dat ik op het moment dat het afvallen stagneerde helemaal in de stress raakte.
Gelukkig hadden we sennepeulen in huis voor als er problemen waren met de stoelgang en ik moet zeggen dat werkte prima….het afvallen ging weer als een trein……..bij WW moedigden ze mee iedere week weer aan en toen ik eenmaal bij m’n vaste drogist geen sennepeulen meer kreeg omdat de verkoopster meende dat ik ze toch wel erg vaak kocht ging ik iedere keer naar een ander.
Uiteindelijk viel ik zoveel af dat ik miss WW werd…en zelfs de Prive haalde…..de bekroning van een lange tijd weinig eten en darmkrampen die toen de tijd zalig aanvoelden, omdat het weer zorgde voor een paar gram minder.:D
Begrijp me goed….WW heeft een prima concept, de begeleiding is goed, omdat de mensen die je begeleiden zelf weten wat het is om dik te zijn, maar als iemand doorslaat heeft niet iedereen dat in de gaten.
Het was mijn huisarts die zag dat er iets niet klopte….en een huisarts die bij de voorrondes was van de miss WW verkiezing.
Deze liet aan me weten dat hij niet op me gestemd had omdat hij bang was dat als ik zo doorging ik er misschien binnen twee jaar niet meer zou zijn.
Ik vraag me nu nog altijd af of hij dat ook aan mijn WW leidster heeft gezegd.:?
Uiteindelijk is alles goed gekomen hoor…..ik had geen therapie nodig….het krijgen van een vaste vriend ( die me nu nog steeds bijstaat)en sex relatie was genoeg.
Laxeermiddelen en de pil gaan niet samen dus hield ik er maar mee op.
Vanaf dat moment sloop het er gewoon langzaam in ik ging wat meer eten….werd wat dikker en mensen vonden dat ik er beter uit zag…..dat dikker werd gewoon dik en nu zijn we bijna 19 jaar verder en heb ik na veel lijn periodes die altijd mislukten omdat ik te extreem aan de gang ging ( het blijft tussen de oren zitten…) het gewicht bereikt van 148.8 kg.
Sinds kort ben ik opnieuw begonnen…..met als doel EINDELIJK SLANK……… begrijp me goed…elke kilo lichter is er nu xe9xe9n…..en ik ben nu al blij als ik 100kg zou wegen.
Ik ben vier weken bezig en zit nu op een gewicht van 140.8 kg en ben van plan om vanaf dit moment een logboek bij te houden…
Want deze keer gaat het me lukken , maar dan op een verantwoorde manier.:)
Annabel




